Geçtiğimiz günlerde Twitter üzerinden bir bilgi paylaşımında bulundum. Bu paylaşımın içeriğinde iki önemli markanın adı geçiyordu. Yaklaşık 15 dakika sonra mesajımı retweet eden markalardan birisinin verdiği linke tıklama ihtiyacı hisettim ve kendimi mesajımın da içinde bulunduğu başarılı tasarlanmış bir blog sayfasında buluverdim. Elbette bu başarılı tasarımın içerisinde tıklanmak üzere beni bekleyen pek çok Google Adsense Reklam linki mevcuttu. Olayı hemen kavradım; Twitter kaynak olarak kullanılarak başarılı bir Google Reklam Çiftliği kurgulanmıştı. Muhtemelen bir Amerikalı olsam aşağıda yazacaklarımı biraz süsleyerek “Üç günde İnternetten para kazanmanın kesin yolu” adında 69 dolara satılacak bir rehbere dönüştürebilirdim. Ama bunun yerine bir Türk olarak sizlere işin tekniğini anlatmak ve insanların kafası nasıl çalışıyor göstermek istiyorum.

Reklam Çiftliği Nedir?
Reklam çiftliği içerisinde çok anlamlı içerik olmayan ancak bu içerik ile eşleşerek tıklandığında yüksek komisyon oranı bırakması muhtemel kelimeler çevresinde kurgulanmış Google Adsense reklamları içeren bir sitesidir. Amaç arama motorları sonuçları veya yanıltıcı linkler ile siteye girenlerin aradıkları içeriği elde edememesi ama muhtemelen araştırdıkları konuyla alakalı bir Google Reklamına tıklayarak aradıkları içeriğe yönlendirilmesidir. Böylece siteye giren kişi masrafsız bir reklam komisyonu bırakmış olur. Kişi bu sürecin sonunda aradığına ulaştığı, reklam veren ödediği komisyon için hedeflediğini elde ettiği ve Google bu işten komisyon kazandığı için hiç kimsenin kurguya itirazı olmaz. Ancak bu siteler gerçekten birer çöp ve haksız kazanç kapısıdır.

Twitter Kaynaklı Google Reklam Çiftliği Nasıl Kurulur & Çalışır?
Bu süreci uzun metinler ile anlatmak yerine kısa başlıklar halinde sıralamak istiyorum.

• Öncelikle reklam gelir komisyon oranı yüksek bir kelime alanı belirlenir. Akıllı Telefonlar, Cep Telefonları, Elektronik Ticaret, Grup kampanya siteleri bunlara örnek gösterilebilir.
• Bu alan ile alakalı önemli bir anahtar kelime bulunarak bu kelimenin içinde geçtiği bir domain satın alınır. www.harikasamsungtelefonlar.com gibi (Samsung markası sadece örnek olarak kullanılmıştır)
• Bir web sitesi WordPress gibi bir altyapı ile kurulur.
• Siteye uygun logolar, başlıklar, bölümler içerecek yapı kurgulanır.
• Yazılacak (veya yazılmış hazır) bir Plugin ile Twitter içindeki belli anahtar kelimeler, listeler otomatik olarak taranmaya başlanır.
• Taranan bu girdiler tweet atan kişinin takipçi sayısı, tweet sayısı, takipçilerin profili gibi belirli kriterlere göre filtrelenerek otomatik olarak kopyalanır ve site içinde metin olarak yayınlanır.
• Bu yayınların belirli bir zaman frekansında olmasına dikkat edilir aksi takdirde sitedeki yoğun içerik artışı Google güvenlik sistemini uyandırabileceği gibi gereksiz kaynak maliyeti de oluşturabilir.
• Her bir giriş için Facebook like, retweet ve benzeri entegrasyon butonları girdinin altına eklenir.
• Açılan bir Twitter hesabına ilgili markanın adı verilir, logosu resim olarak girilir.
• Her bir içeriği alınan Tweet açılan sahte Twitter hesabından yazan kişi eklenecek şekilde retweet de edilir.
• Sayfalara içeriğin font, renk ve yapısı ile uyumlu Google Adsense alanları gömülür.

Artık hazırsınız. Sistem bir kez çalıştırılınca Twitter’dan içeriği takip ederek alır, yayınlar, kaynağın sahibine retweet yapar. Site Google tarafından indekslenmeye başladıktan sonra sürekli güncel içerik, popüler kavramlar ve benzeri sebeplerden dolayı arama motorlarında üst sıralarda yer alması gayet muhtemeldir.

Tabi ki işimiz burada bitmez. Altyapı bir kere kurgulandıktan sonra bu sistem yüzlerce farklı kelime için klonlanır. Hatta iyi bir programcı daha da ileri gidip bu klonları otomatik açabilecek robot programlar bile geliştirebilir (ki benzeri bir çalışma yapan bir arkadaşı tanıyorum.)

Bu noktadan sonra artık bize hayırlı kazançalar mı dilemek kalır? Yoksa bu tarz sahte içerikleri Google’a rapor etmek mi onu da sizin vicdanınıza bırakıyorum.

Aslında tüm bu hengâmeye kuş bakışı ile göz atınca çok tanıdık bir şey görüyorum; aslında olup biten “Kim? Nerede? Kiminle? Ne yaptı? Kim gördü? Ne dedi?” isimli oyunun ve IRC olarak bilinen muhabbet ortamının modern yapıya entegre edilmesinden başka bir şey değil. Konuyu bu yönünden ziyade farklı bir açıdan ele almak istiyorum. Bunca gürültü patırtı; sahiplerine ve ortaklarına para kazandırıyor mu?

My Techbox Online sitesinde Rakesh Raman çok güzel bir yazı kaleme almış. Facebook’un neden para kazanamadığının 6 nedeni. Raman özetle şunu diyor; Her ne kadar Facebook’un 300 milyon üyesi varsa bile sadece 10 milyon aktif kullanıcısı var. Bunların sahip olduğu ağlar çok kısır ve kimse kötü reklam uygulamalarına bakmıyor bile. Hak vermemek imkansız.

Çok ince bir çizgi ile belirlenmiş, kimsenin farkında olmadığı (veya olup dile getirmediği) bir noktaya geldiğimizi düşünüyorum. Artık Web 2.0 döneminin bir anda parlayan ve potansiyel değeri ile elde ettiği zengin yatırımlar dönemi sona eriyor. Artık yatırımcılar “bu sitede şu kadar milyon adam var, bunların şu kadar demografik bilgisi elimizde..” gibi cafcaflı sözlere değil, gerçekten gelir modeli ile para kazandıracak işlere yatırım yapıyor olacaklar.

Facebook ve benzeri siteler online reklamlardan yeterli para kazanamayıp yüksek altyapı giderlerini karşılamak için üyelerinden sadece aylık 1 dolar isteseler acaba yüz milyonlar ile ifade edilen üye sayılarından geriye ne kalacaktır? Facebook’daki arkadaşlarınıza mesaj atmak, durumunuzu güncellemek veya resim paylaşmak için ayda 1 $ verir misiniz? Sanıyorum bu sorunun cevabı Facebook, FriendFeed gibi uygulamların geleceğine dair ip uçları vermek için yeterli olacaktır.