Rapor Fermanı

20 Ağustos günü öğleden sonra tekrar GATA’ya gitmem ile imza sürecim başladı. Öncelikle kendi doktorum işlem yaptı, ardından bölüm sekreteri bir takım dökümanlar hazırladı. Radyoloji, Biyokimya ve Pataloji bölümlerini turlayarak 2 saat imza ve onay topladım. Tüm bu onaylarda kırmızı mürekkep ile başparmak izlerim alındı. Saat 16:00 sularında artık saray fermanına dönüşen raporu sekreterliğe teslim ettim.

23 Ağustos Pazartesi saat 14:00′da Sağlık Kurulu önünde beklemeye başladım. İsimler okundu, okundu bir türlü benim adım okunmuyordu. Her ismi okunan kurula giriyor bir süre sonra dışarı çıkıyordu. Heyecanlanmaya başlamıştım. Yine mi bir şeyler ters gitmişti? Ne olmuştu? Derken adım okunuverdi. Heyecanlı bir yürüyüş ile sağlık kurulu odasına girdim. Beyaz önlüklü doktorlar odanın dört bir yanında masalara oturmuş girenleri inceliyordu. Ufak tefek bir kaç sorudan sonra o sihirli sözler geliverdi; “Askerliğe elverişli değildir!” kafalar sallanıldı ve baş parmaklarım kırmızı mürekkebe bulanıp ilgili yerlere bastırıldı. Bitmişti. 3 yılı aşkın süredir belki toplamda 1 aydan fazla zaman harcadığım bu çile bitmişti…

Saat 16:00′da kurul raporunun geçici nüshası dağıtıldı. Bu sabah askerlik şubeme teslim etmeye gittiğimde son sürpriz ile karşılaştım. İşlemler uzadığı için bakaya kalmıştım. Elimde askerliğe elverişli değildir raporu vardı ve ben bakaya kalmıştım. Bu problemin gün içerisinde giderileceğini söylediler. Dilediğiniz zaman gelip raporu teslim edebilirsiniz dediler.

…ve mutlu son
Aslında ne kadar mutlu bir son bilemiyorum. Artık hayatımda herkese neden askerlik yapamadığımı anlatmak gibi bir yükümlülüğüm var. Sağlığıma çok dikkat etmem, sürekli sağlıklı beslenmem ve yapay her şeyden uzak durmam gerekiyor. Geç oldu, güç oldu ama sonunda TSK doğru kararı verdi. Bu macerada bana eşlik eden herkese ve bıkmadan bu yazıyı okuyanlara teşekkürler. Umarım aynı durumda olanlara bir nebze olsun faydası olmuştur.

İşlerimin yoğunluğu ile birlikte ancak 17 Ağustos günü GATA’ya gidebildim. Yaklaşık 2 saatimi harcadığım bu macera gününde doktorun; “Bu gün yoğunum yarın öğleden sonra gel” söylemi ile işime geri döndüm.
18 Ağustos günü öğleden sonra doktor ile buluşma şerefine nail oldum. Tabi ki beklendiği gibi yaklaşık 5-10 dakikalık bir işlem için saatlerce bekleyerek bu ulvi kurumun tüm hazzını en küçük zerrelerime kadar yaşadım. İçeriğini henüz öğrenemediğim yazılan raporun kurul kağıtlarının çıkartılmas süreci için yeniden ve yine saatler harcadım. Oysa daha önceki dönemlerde bu işlemler Kasımpaşa’da ilgili personel tarafından takip edilmişti. Görünen o ki her hastanenin yoğunluğuna göre işlerin ne kadarını hastaların üstüne yıktığı değişiklik gösterebiliyor. Maalesef aynı akşam raporumuzu yazıp imzalayacak Doktur Bekir Bey’in işleri yoğun olduğu için ertesi sabah gelmek üzere postalandım.

19 Ağustos günü sabah erkenden GATA’nın yolunu tuttum. Neyse ki bu sefer Bekir Bey raporumu yaklaşık 1 saatlik bir sürede yazdı. Bu esnada ayakta kontrolden geçirildim. GATA’nın otomasyon sisteminde yaşanan sorunlar ile beraber işlemler saat 12′yi geçe bitti. Artık geriye yapacak tek şey kalmıştı. Raporumuzu Doktor Kemal Bey ve diğer bölümlere imzalatarak kurula teslim etmek ve bu sabah kurula çıkarak sonuca ulaşmak.

Saat 14:00 sularına kadar doktor Kemal Bey’i bekledikten sonra kendisinin çocuğu hastalandığı için hastanede ayrıldığını öğrendik. Çoğul konuşuyorum zira benimle birlikte bir arkadaş daha aynı bekleme süreçlerinden geçiyordu. Maalesef bu gün kurula girme şansımızı kaybederek kös kös GATA’dan ayrıldık.

Bu gün öğleden sonra tekrar Kemal Bey ve ilgili polikliniklerden imza almak üzere GATA’ya yollanacağım. Artık bir beklentim kalmadı. Rapor sonucumu ve hakkımda verilen kararı hâlâ öğrenebilmiş değilim. Bu gün belki  öğrenirim. Eğer bu gün işlemlerim tamamlanırsa Pazartesi günü sağlık kuruluna çıkacağım. Akabinde ise cevap bekleyen tüm soruları Askerlik Şubesi Maceraları – S04 Final Fight 3 The End başlıklı yazımla sizlerle paylaşacağım.

Biri biter, diğeri başlar – S0E02
2003 yılında başladığım yüksek lisans programına devam etmeyerek program değiştirme kararı aldım. Yıldız Teknik Üniversitesi İşletme Yönetimi Yüksek Lisans programına girdim (hani kulağa hoş gelsin ağzının içi dola dola telaffuz edilsin diye MBA adını verdikleri şey). Mühendis kökenli olduğum için ilk yıl işletme hazırlık derslerini alarak sonraki iki yıl normal dersler ve son yıl da uzatmalı tezim ile bu programı 2007 Şubat ayında tamamladım. Bu dönemde kardeşim asker olduğu için yasal hakkımı kullanarak sevk dönemimde askerliğimi tecil ettirdim. 2007 Aralık ayında asker olacaktım. Heyecanlıydım.

İlk askeri hastane deneyimim – S01E01
Bu sefer gittiğim şube Bahçelievler askerlik şubesi oldu. Şubemde bir sağlık sorunum olup olmadığını sorduklarında Karaciğerimde hafif büyüme ile enzim değerlerimin biraz yüksek olduğunu belirttim. Beni derhal hastaneye sevk ettiler. Yazacak olsam inanın bu süreç tam bir çileydi. Askerlik şubesi önünde saatlerce sıra beklemek, içeri girince daha önce bilgi verilmediği için bir koşturu gidip fotokopiler çektirmek… Sonunda ben askere gitmeyi beklerken bana bir sene zorunlu tecil verdiler. Bu yüzden bu sezonda 2. bölüm yok.

İkinci askeri hastane deneyimim – S02E01
Şubat 2009′da ikinci kez sevk alarak askeri hastaneye gittim. Bu sefer yine bir yıl tecil vereceklerdi. Doktorlar konuşarak altı ay tecil almayı başardım. Burada belirtmem gereken en önemli konu şu ki; Benim gibi karaciğeri ile alakalı ölümcül olmayan ama genetik sağlık problemi olanları ne askere alıyorlar ne de çürük veriyorlarmış. Böyle sürüneceğimi öğrenmiş oldum.

Yukarıdaki konular ile daha sonra detaylı bilgiler gireceğim. Kısacası bu başlık yaşayan bir başlık olacak. Şimdilik bu Sezon 1 ve 2′ye nokta koyarak yeni başlık ile sezon 3′e başlıyorum.