Ahmet Usta

5 Dakika için 7 Saat
Bu sabah askerlik şubesine giriş yapabilmek için daha erken gitmeye karar vermiş şekilde gece saat 04.45′de evden çıktım. Bir taksi ile Şube mıntıkasına ulaştığımda saat 05:00 sularını göstermekteydi. Baykuşların puhuladığı, köpeklerin uluduğu, cır cır böceklerinin uykuya daldığı bir vaktin ayaz soğu içinde mekanı saran sisleri yaran adımlar atarak şube kapısına doğru yaklaştım. (Tamam, biraz abarttım sisler ve baykuşlar yoktu )

Şube girişine yakın bir yere yapıştırılmış notu gördüm; “Liste kayıtları filanca plakalı araba içinde yapılmaktadır. Cep tel no: XX…” Arabaya ulaştığımda içerisinde battaniyelere sarılarak uyumakta olan iki kişiyi maalesef camı tıklatmak sureti ile uyandırdım ve bir gün önceki gece 23:30 da gelerek liste tutmaya başladıklarını öğrendim. Buna rağmen sıra numaram 20 oldu. Gece saat 02, 03 gibi gelip isim yazdıranlar olmuş. Bu şekilde başlayan ve Saat 08:30′a kadar şube kapısında beklerken gerçekleşen muhabbetin tadına da doyum olmadı.

Ve şanslı an…
Gerçekten şanslıydım zira işlemleri yarım kalanlar, Bahçelievler nüfusuna kayıtlı olanları içeriye sorgusuz sualsiz alırlarken listeden ilk 20 kişiyi de içeri aldılar. Sevinerek içeri girdim. Saat 12:00′a kadar elimde belgelerim ile birlikte bekledim ve memur ile görüşme sıram geldiğinde işlemlerim sadece 5 dakika sürdü. Bu 5 dakikanın 3′ü memurlar arasında geçen “Sistem yine mi cevap vermiyor?” muhabbet ile geçti. Pazartesi bağlı olduğum merkez şubeden gelecek faks ile işlem yapılmak üzere şubeden ayrıldım.

Gelecek Bölüm
Pazartesi sabahı yine aynı şubeye giderek bu sefer sıra beklemeden içeri gireceğim. Askeri hastane sevk belgelerimi alıp muhtemelen bir askeri hastaneye doğru yola çıkacağımı tahmin ediyorum.

Bu sabah yeniden ve tekrardan Bahçelievler Askerlik Şubesinin yolunu tuttum. İki senedir karaciğer büyümesi ve enzim değerlerindeki yükseklik nedeni ile sürekli tecil edilen askerlik maceramda yeni sezon böylece başlamış oldu.

Bu sefer geçen seferlerden edindiğim deneyimim ile 24 adet vesikalık, 5 adet nüfus cüzdanı fotokopisi, cebimde tükenmez kalem ve üniversite diplomalarım (tabi ki fotokopileri ile beraber) sabah 07:30 sularında askerlik şubesine gittim. Kapı pek kalabalık gözükmüyordu ama insanlar gece 12 sularında gelmeye başlayıp yukarıdaki parkta konuşlanmışlar. Haliyle bir liste hazırlanmış ki akıllara durgunluk. Ancak 60. sırada yer bulabildim.

Akşama kadar tüm gün boyunca içeriye sadece 40 kadar insan aldıkları için liste sırası ile içeri girme imkanımın sıfır olduğunu biliyordum. Ancak sağlık beyanı ve askeri hastaneye sevk alacak olduğum için belki kapıdaki çavuş insafa gelir dedim. İşin garibi bu sefer çavuştan öte astsubay ve albay kapıya geldiler. Albay dahil hiç biri ayrıcalık tanımayacaklarını belirttiler ve oluşturulan sıraya uymamı istediler. Haliyle içeriye giremedik.

Önceliği sadece önceki günden işlemi olanlara, asker şehit ve gazi yakınlarına ve son olarak nüfus kaydı o bölgede olanlara veriyorlar.2003 yılında çıkan bir kanun ile artık nüfus kaydının yeri değiştirilemediği için ya kaydınızın olduğu yere gidip işlem yapacaksınız veya sabahın bir köründe gelip sıraya gireceksiniz.

Astsubay ve albayın kapıya gelerek bilgi vermesi, sorulara cevap vermesi açıkçası ordu adına büyük bir gelişme. Geçen senelerde bu rütbeleri geçiyorum çavuşa soru sormak bile nöbetçi erin onayına tabi idi. Sanıyorum ki son yıllarda yaşanan Asker – Sivil ilişkileri ve TSK’nin imajını düzeltme çabalarının bu gelişimde büyük rolü var. Öte taraftan iletişimin bu denli kolaylaştığı ve süreçlerin kısaldığı bir zamanda, hâlâ bölgesel askerlik şubelerinin sizin durum bilginizi almak için filanca şehirdeki şubeye faks çekerek faks ile bilgi beklemesi gibi akıl almaz süreçler devam ediyor. Bu süreçlerin dijital ortama aktarılması ve 50 sene önce kullanılan yöntemlerden vazgeçilmesi şubelerin önünde biriken insan kalabalıklarının ortadan kalkmasına ve insan gibi işlem yapabilmemize giden yolu açacaktır.

Özetle sezon üç bölüm birde maalesef benim açımdan sonuç hüsran oldu. Yarın sabah 05:00 sularında şubeye giderek şansımı tekrar deneyeceğim. Bölüm ikide görüşmek üzere…

Çocukluk yıllarımızın (gerçi o zamanlarda orta okula gitmeye başlamıştık ve artık çocuk gibi görünmemek için elimizden geleni yaptığımız bir dönemdi) güzel televizyon programı Susam Sokağında bir şarkı vardı; “Dağdan geliyor bir kız döne döne…” Gerçi ben hatırlamıyorum ama eşim minik kızlarımızı uyutmak için ninni niyetine söylerken ben de ezberlemiş oldum kısmen. Geçen gün can havliyle çocuklara yemek yedirirken bir anda dağdan gelen kız şarkısını “Dağdan geliyor bir patates döne döne…” şekline çevirdim. İnanılmaz bir sonuç verdi. Yemek yememek için inatla ağzını kilitleyen bızdıklar, patatesler dağdan gelince hemen yemeye başladılar. Böylece artık dağdan gelen kız şarkısının, bezelye, pilav, fasülye, ekmek ve benzeri yiyecek versiyonlarını yazmış olduk Eğer yemek yedirmekte güçlük çektiğiniz bir minik canavar varsa evde kesinlikle denemenizi tavsiye ediyorum. İşe yaradığını göreceksiniz.